EPU krok po kroku: jak odzyskać należność w e-sądzie

Elektroniczne postępowanie upominawcze (EPU) to najszybsza i najtańsza droga do nakazu zapłaty, o ile sprawa się do niego nadaje. Nadaje się nie każda, a jeden sprzeciw dłużnika potrafi cofnąć całą procedurę do punktu wyjścia.

Jak działa EPU

1. Wypełniasz elektroniczny formularz pozwu na platformie e-sądu (e-sad.gov.pl), logując się profilem zaufanym albo podpisem elektronicznym.
2. Podajesz dane pozwanego. Imię i nazwisko nie wystarczy: potrzebny jest adres oraz identyfikator, czyli PESEL osoby fizycznej albo NIP lub KRS firmy. Błąd w tym miejscu potrafi wywrócić całą sprawę.
3. Opisujesz dowody, ale ich nie wysyłasz. Fakturę, umowę czy wezwanie do zapłaty jedynie opisujesz w pozwie, bez załączania dokumentów. Sąd opiera się na Twoich twierdzeniach.
4. Wnosisz opłatę elektronicznie, bezpośrednio w systemie.
5. Podpisujesz pozew i wysyłasz. Pozew uznaje się za skutecznie wniesiony z chwilą opłacenia.
6. Sąd wydaje nakaz zapłaty bez rozprawy, na posiedzeniu niejawnym, i doręcza go pozwanemu pocztą tradycyjną.
7. Jeżeli pozwany nie wniesie sprzeciwu w terminie dwóch tygodni, nakaz się uprawomocnia.
8. Klauzulę wykonalności e-sąd nadaje elektronicznie. Masz wtedy tytuł wykonawczy.
9. Wniosek egzekucyjny składasz do komornika również elektronicznie, prosto z systemu.

Całą ścieżkę, od pozwu po egzekucję, przechodzisz bez wychodzenia z domu.

Jak to wygląda w praktyce

EPU obejmuje wyłącznie roszczenia pieniężne, które stały się wymagalne w okresie trzech lat przed dniem wniesienia pozwu. Starszego długu, nawet jeżeli nie jest jeszcze przedawniony, tą drogą nie odzyskasz. Nakazu nie doręcza się też za granicę, więc dłużnik musi mieć adres w Polsce.

Sąd nie zawsze wyda nakaz. Jeżeli roszczenie budzi wątpliwości albo sprawa jest zbyt skomplikowana jak na tryb, w którym nie bada się dowodów, e-sąd umorzy postępowanie. EPU jest pomyślane dla spraw prostych i bezspornych.

Najsłabszy punkt tego trybu to sprzeciw. Pozwany nie musi go uzasadniać ani niczym popierać. Wystarczy, że wniesie go w terminie: nakaz traci moc, a całe postępowanie zostaje umorzone. Dłużnik, któremu zależy wyłącznie na czasie, robi to jednym kliknięciem.

EPU sprawdza się więc tam, gdzie spodziewasz się, że dłużnik w ogóle się nie odezwie. Jeżeli realnie zapowiada się spór, zwykle rozsądniej od razu wybrać zwykły pozew albo postępowanie nakazowe.

Ile wynosi opłata

Opłata w EPU jest wyraźnie niższa niż w zwykłym postępowaniu, ale liczy się ją inaczej, niż się powszechnie powtarza.

Od pozwu w EPU pobiera się jedną czwartą opłaty należnej w zwykłym postępowaniu, nie mniej niż 30 zł, a końcówkę zaokrągla się w górę do pełnego złotego. Nie jest to 1,25% od każdej kwoty.

Sposób liczenia zależy od wartości przedmiotu sporu:

• Do 20 000 zł obowiązują opłaty stałe według progów kwotowych (m.in. do 500 zł to 30 zł; do 1 500 zł to 100 zł; do 4 000 zł to 200 zł; do 7 500 zł to 400 zł; do 10 000 zł to 500 zł; do 20 000 zł to 1 000 zł). W EPU płacisz jedną czwartą tej kwoty. Przy długu 5 000 zł opłata podstawowa wynosi 400 zł, więc w EPU zapłacisz 100 zł.
• Powyżej 20 000 zł opłata podstawowa to 5% wartości sporu. Jej jedna czwarta daje efektywnie 1,25% wartości. Przy długu 50 000 zł opłata w EPU wyniesie 625 zł zamiast 2 500 zł w trybie zwykłym.

Przy większych należnościach EPU wychodzi więc kilkukrotnie taniej na wejściu.

Gdy sąd nie wyda nakazu albo dłużnik wniesie sprzeciw

W obu tych sytuacjach postępowanie w EPU zostaje umorzone. Sprawa się jednak nie kończy, zmienia się tylko tryb.

Roszczenia dochodzisz wtedy zwykłym pozwem, skierowanym do sądu właściwego według ogólnych zasad, gdzie przedstawiasz już dowody i toczy się normalne postępowanie.

Nie tracisz przy tym skutków pierwotnego pozwu. Jeżeli po umorzeniu EPU wskutek sprzeciwu wniesiesz zwykły pozew o to samo roszczenie w terminie trzech miesięcy, skutki prawne, w tym przerwanie biegu przedawnienia, liczą się od dnia wniesienia pierwotnego pozwu w EPU (art. 505³⁷ KPC).

Opłaty nie odzyskasz wprost, ale też nie przepada. Uiszczoną opłatę od pozwu w EPU zalicza się na poczet opłaty od nowego pozwu wniesionego w tym trybie (art. 19 ust. 2 pkt 2 ustawy o kosztach sądowych w związku z art. 505³⁷ § 2 KPC). W praktyce dopłacasz więc jedynie różnicę do pełnej opłaty, a nie całość od nowa. A jeżeli sprawę wygrasz, koszty łącznie z opłatami i tak obciążają dłużnika.

Wszystko zależy od pilnowania trzymiesięcznego terminu. Po jego przekroczeniu tracisz zarówno korzystne liczenie przedawnienia, jak i możliwość zaliczenia opłaty.

Czy EPU jest dla Ciebie?

EPU jest szybkie, tanie i w pełni elektroniczne, ale tylko w sprawach bezspornych, ze świeżą należnością i pewnymi danymi dłużnika. Tam, gdzie dłużnik będzie się bronił, potrafi jedynie wydłużyć drogę do pieniędzy.

Zanim skierujemy sprawę do e-sądu, sprawdzamy, czy w Twojej sytuacji to najlepszy wybór, czy lepiej od razu sięgnąć po postępowanie nakazowe albo zwykły pozew.

Masz nieopłaconą fakturę? Umów konsultację, sprawdzimy, czy EPU to droga dla Ciebie.

Stan prawny: 2026 r.